Brawl Stars World Finals gebruikt een driedaags format in Tokio
De 2026 Brawl Stars World Finals brengt twaalf teams naar Tokio van 20 tot 22 november. Het evenement vindt plaats in het Tokyo Metropolitan Gymnasium. Teams strijden om een totale prijzenpot van één miljoen dollar.
Het format verdeelt het deelnemersveld in directe playoff-plaatsen en groepsfase-teams. Vier regionale koplopers starten in het playoff-schema. Acht andere teams strijden eerst in twee groepen op vrijdag.
Regionale resultaten bepalen de toegangsroute
EMEA ontvangt vier World Finals plaatsen via zijn regionale ranglijst. Noord-Amerika, Zuid-Amerika en Oost-Azië ontvangen elk twee plaatsen. Twee extra teams kwalificeren zich via de Last Chance Qualifier. Het beste team van elke regio gaat direct door naar de playoffs van zaterdag. Lagere regionale plaatsen stromen in op de groepsfase van vrijdag. Dit systeem beloont resultaten over het hele seizoen zonder een route voor latere kwalificaties weg te nemen.
Acht teams worden verdeeld over Groep A en Groep B. Elke groep bevat vier teams en gebruikt het GSL-format. Twee teams gaan door uit elke groep, terwijl twee worden uitgeschakeld. De groepsfase gebruikt best-of-five wedstrijden. Elk team speelt een openingswedstrijd voordat het naar een winners- of eliminatiewedstrijd gaat. Een laatste beslissingswedstrijd bepaalt de tweede qualifier uit elke groep.
Vrijdag brengt het veld terug van twaalf naar acht
Groep A bevat de tweede EMEA-plaats en de tweede Zuid-Amerikaanse plaats. De derde EMEA-plaats en de tweede Last Chance Qualifier-plaats maken die groep compleet. Groep B bevat de tweede Oost-Aziatische en Noord-Amerikaanse plaatsen. De vierde EMEA-plaats en het beste Last Chance Qualifier-team nemen de resterende plekken in.
Vier teams overleven vrijdag en voegen zich bij de vier regionale koplopers.
Het playoff-veld bevat daardoor acht teams aan het einde van de openingsdag. Groepsresultaten bepalen ook de posities in het volgende schema. Regionale seeding bepaalt het startpunt van elk team voordat de definitieve lijst compleet is. De vier eerste plaatsen ontwijken de eliminatiewedstrijden van vrijdag. De overige acht teams strijden om vier playoff-plekken.
| Toegangsroute | Teams | Startfase |
|---|---|---|
| Regionale eerste plaatsen | 4 | Playoffs |
| Overige regionale qualifiers | 6 | Groepsfase |
| Last Chance Qualifier | 2 | Groepsfase |
| Totaal veld | 12 | Driedaags evenement |
Zaterdag begint een double-elimination schema
De acht overgebleven teams betreden een double-elimination playoff. Een eerste nederlaag verplaatst een team naar het lagere schema. Een tweede nederlaag beëindigt het toernooi. De vier regionale koplopers ontmoeten de vier groepsfase-qualifiers. Directe toegang scheelt die koplopers een dag competitie. Het geeft hen ook minder recente podiumervaring voor hun eerste wedstrijd.
Elke playoff-wedstrijd voor de grote finale gebruikt het best-of-five format. Drie setoverwinningen voltooien een wedstrijd. Draft-keuzes en beschikbare modi kunnen gedurende die sets veranderen. Zaterdag bepaalt de bovenste en onderste routes voor de laatste dag. Geen enkel team wint de titel op de tweede dag. De resultaten bepalen wie de veiligere route houdt en wie onmiddellijke uitschakeling riskeert.
De grote finale gebruikt een best-of-seven wedstrijd
Zondag bevat vijf best-of-five wedstrijden voordat de titel definitief wordt beslist. De overgebleven teams vervolgen hun weg via beide kanten van het schema. Elke wedstrijd in het lagere schema schakelt één team uit. De grote finale verandert naar een best-of-seven format. De winnaar van het bovenste schema start met een 1-0 voorsprong.
Zijn tegenstander heeft daardoor één extra setoverwinning nodig tijdens de finale.
De kampioen ontvangt de Thomas Lyte-trofee en het grootste deel van de prijzenpot. Supercell heeft nog niet elke teamnaam gepubliceerd. Regionale ranglijsten en de Last Chance Qualifier maken de definitieve lijst compleet. Het bevestigde kader is al gedetailleerd. Twaalf teams starten over drie dagen, en acht bereiken de playoffs. Eén team sluit zondag af als de 2026 Brawl Stars wereldkampioen.
Het schema beloont consistente regionale resultaten
Regionale eerstgeplaatsten krijgen de kortste route omdat ze starten in de play-off met acht teams. Ze vermijden de groepsfase maar treffen tegenstanders met recente ervaring op het podium in Tokio. Teams in de groepsfase staan voor een andere uitdaging. Twee overwinningen in best-of-five verzekeren doorgang via het GSL-formaat. Een team kan één nederlaag in de opener overleven als het beide latere eliminatiewedstrijden wint. Het dubbel-eliminatie-bracket biedt elk play-offteam bescherming tegen één nederlaag. Teams in het bovenste bracket behouden de directe route naar de finale. Nog een nederlaag elimineert elk team in het onderste bracket.
Het 1-0-voordeel in de grote finale beloont de winnaar van het bovenste bracket. De finalist uit het onderste bracket arriveert na een extra eliminatiewedstrijd. Een best-of-seven-formaat biedt genoeg ruimte voor meerdere modus- en mapwissels. Tokyo Metropolitan Gymnasium zal alle drie de dagen gastheer zijn. Tickettoegang en het bevestigde schema stellen reizende fans in staat het evenement te plannen. De definitieve teamlijst wordt aangevuld via regionale standen en de Last Chance Qualifier.
